آرزویی زیبا در غمی طاقت فرسا

شب بود و تاریکی حکمفرما

درد بود و درمان طاقت فرسا

خون بود و خرابی حکمفرما

خرابی بود و دور ویرانی بی همتا

زن ومرد در رنج و تابی وانفسا

ژینا در خون خود خفته واویلا

ایران در غم فرورفته واویلا

ژینا در آغوش خاک آرام گرفته واویلا

ناموس مردم ای برادر در سرما

در خاک آرمیده ای وای ای وای

تو که غم تار موی مردم خوری ای وای

از خون بی گناه چگونه در گذری واویلا

مردم ایران در غمی طاقت فرسا

اشک در چشمها حلقه زده ای وای ای وای

زن و مرد در رنج و تاب وانفسا

بانگ تفنگت را بر زمین بینداز از هرجا

شنیده می شود از هر اقسا

شاید که این خون ریخته شده یک بیگناه

آغازی شود بر درمان دردی هر چند طاقت فرسا

بیا برادرما شویم ما

بار دگر فارغ از هر چه کینه و دعوا

با یکدیگر همدل و هم صدا

مردم ایران زمین در هر گوشه و کنار دنیا

خواهان وحدت جدا از کینه و نفرت یک صدا

می خوانندت برادر ای دیرینه یار

تفنگت را بر زمین انداز تا شویم یکبار دیگر ما

ایرانیان خواهان ایرانی آباد

ایرانی که تعلق دارد به ایرانیان نه تنها

بلکه به کل دنیا

پایان تاریکی قبله دل ما

آغاز بهاری زیبا

در پایان خزانی نازیبا

بیا تا دست از خون یکدیگر شسته و شویم رها

از یک وحشتناک رویا

۱۴۰۱/۰۶/۲۹

20/09/2022

هوتن دهبنهء

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *